Επήρες πια τα μάτια σου κ' έφυγες σε μιαν άκρη.
Όλα τώρα σε λησμονούν εκεί παραριχτή,
και πού να πέσει, αναρωτάς, το τελευταίο σου δάκρυ
και ποιος να το δεχτεί.

Α! σε λυγίζει το φρικτό βάρος αγώνα τόσου,
απλώνοντας το χέρι σου ένα στήριγμα ζητάς,
στέκεις για λίγο ελίζοντας, κρύβεις το πρόσωπό σου,
έπειτα ξεκινάς.

Και πώς πηγαίνεις, ω αδερφή ψυχή, με τη συγνώμη,
με την αγάπη δίνοντας πίσω κάθε πληγή!
Και πού πηγαίνεις έτσι, αφού σου εκλείστηκαν οι δρόμοι
σε ολόκληρη τη γη;

Ιδέ, χορεύει γύρω σου του κόσμου η αυταπάτη,
σμίγουνε χείλη, και σπονδές υψώνονται, γελούν.
Εσύ πεθαίνεις. Και από πριν -- ως να 'σαι πια φευγάτη --
όλοι σε λησμονούν.

Χαίρε! Τη ζωή δεν έζησες παρά μες στα όνειρά σου.
Γι' αυτό παρόμοιο σου άξιζε τέλος, ωραία ψυχή.
Ήρθε σαν αποθέωση, γίνεται σα χαρά σου
πρώτη και μοναχή.

 

Κ. Καρυωτάκης, Προπομπή

σχεδιασμα καταθλιψης

ολοκληρωση

σκεψεις

ενδοσκοπηση

μυριζοντας ενα λουλουδι

εσωστρεφεια

οταν καλει ο θανατος

ανθρωπινες ριζες

το κερι

ομορφια και πονος

Έκθεση "Ολοκληρωση", Οκτώβριος 2008

Ο Κλεάνθης Σιμιρδάνης με την “Ολοκληρωση”, απεικονίζει έναν πλούσιο κόσμο συναισθημάτων, εκφρασμένα από περίεργα “πλάσματα”.

Αντιθέσεις ανάμεσα στο καθημερινό και το ασυνήθιστο, το εφησυχαστικό και το φρικιαστικό, το γνωστό και το απόκοσμο.

Η λογική δεν υπάρχει πουθενά και το παράλογο βασιλεύει.

Σε έναν ασπρόμαυρο συναισθηματικό κόσμο,

κάθε τραγικός χαρακτήρας περιφέρεται ψάχνοντας τη δική του ... “Ολοκληρωση”.

επικοινωνια

Submitting Form...

The server encountered an error.

Form received.